Batterijen opladen
De (spannende) tour is afgelopen, de uittocht naar het strand nog eventjes aan de gang. Dat kan maar één ding betekenen: ons land geniet (hopelijk) met volle teugen van een verdiende vakantie.
En terecht. Zelfs in de context van de afgelopen twee jaren, getekend door de crisis, moet het mogelijk zijn om te kunnen genieten van een streepje rust. Tijd voor dat boek dat je al lang wou lezen. Een festival meepikken of wat aan sport doen. Even samen ontspannen met familie. Eventjes weg, om nadien met opgeladen batterijen opnieuw aan de slag te gaan. Bij de BBTK doen we dat bij de zomermaanden ook, maar maken we van de kalmte ook gebruik om ons voor te bereiden op het najaar. Dat belooft namelijk alweer druk-druk-druk te worden…
De interprofessionele onderhandelingen dit najaar, die de grote lijnen van het sociaal overleg voor de volgende twee jaren zullen bepalen, zullen niet eenvoudig zijn. Je hebt ten eerste de context van de crisis… en de werkgevers zien hun kans schoon om deze te gaan gebruiken om hun ‘eisenpakket’ in te willigen: minder loonkosten, minder tijdskrediet, hogere pensioenleeftijd…
Als je over de landsgrenzen heen kijkt stel je jammer genoeg inderdaad vast dat de politieke en economische elite er alles aan doet om de kosten van hun crisis op de gewone man af te wentelen. Langer werken in Frankrijk, Nederland en Griekenland. Loonsinleveringen voor de ambtenaren zit bijna standaard in elk besparingspakket dat een regering voorstelt. En zelfs Duitsland, dat een aantal jaren terug zelf al algemene loonsverlagingen heeft georganiseerd, zal opnieuw diep in het vlees snijden.
Minder, minder, minder… dat lijkt het devies. Dat een begroting niet mag ontsporen, daar zijn we het over eens. Dat we klaar moeten zijn voor de vergrijzing, dat is logisch. Maar het is enorm kortzichtig om te denken dat we uit de crisis zullen geraken door enkel te besparen, op zowel lonen als overheidsuitgaven. Het is namelijk met diezelfde lonen, pensioenen, uitkeringen en overheidsinvesteringen dat er producten worden aangekocht en tewerkstelling kan bestaan. Daarin besparen heeft dus een invloed op de economie, de tewerkstelling en op belastingsinkomsten. Waardoor je op langere termijn het risico loopt… om nog meer te moeten knippen.
Wij passen voor die strategie. Je kan ook op een optimistische manier deze crisis aanpakken: door onze economie toe te laten op een duurzame manier te groeien. Door de belastingen eerlijker te maken waarbij de sterkste schouders de zwaarste lasten dragen. Door met een aantal gerichte maatregelen de hocus-pocus economie op de financiële markten te laten meebetalen. Men moet ophouden de mensen een schuldgevoel aan te praten over hun ‘te hoge’ loon, hun tijdskrediet en hun pensioen. Het is niet de gewone man die de crisis veroorzaakt en hij mag er ook niet voor opdraaien.
Te verwachten valt dat in het najaar, mogelijk samen met de start van de nieuwe regering, het debat daarover zal gevoerd worden. De BBTK heeft daarover een duidelijke visie. We zullen dan ook niet aarzelen om deze –indien nodig- in actie om te zetten, samen met het ABVV.
Een andere reden waarom wij de luwte van de vakantie zullen gebruiken om ons voor te bereiden, is het vierjaarlijks statutair congres van de BBTK eind oktober. Onder de slogan: ‘visie, actie, solidariteit’ zullen de militanten en afgevaardigden van de BBTK in Blankenberge de richtlijnen voor de volgende vier jaren bepalen. Vanaf september leest u daar zeker meer over in De Nieuwe Werker. Maar eerst dus… vakantie! Geniet ervan…