BBTK > Nieuws > 2008 – 2018: tien bittere jaren voor werknemers van Financiën

4-10-2018 12:03 Afdrukken

2008 – 2018

Tien bittere jaren voor werknemers van Financiën

Tien jaren zijn intussen verstreken... Pia Desmet en Jean Michel Cappoen, beiden verantwoordelijk voor de financiële sector op de BBTK Federaal, herinneren zich nog goed hoe de wereldeconomie in het najaar van 2008 plots kapseisde en de werknemers in onzekerheid ondergedompeld werden. Ze maken samen met ons de balans op van het voorbije decennium.

 

 

 

Voelden jullie als vakbondsmensen in 2008 de crisis aankomen?

Pia Desmet: “Toen de crisis in de Verenigde Staten uitbarstte, konden we niet meteen inschatten welke impact dat bij ons ging hebben. Aanvankelijk maakten we ons wel zorgen maar dat bleef vrij beperkt... In België hadden we banken in volle ontwikkeling die voor ‘sterk’ doorgingen. Volgens mij kon niemand zich voorstellen in welke afgrond we zouden terechtkomen: niet de vakbonden, niet het personeel van de banken en evenmin de toenmalige regelgevende instanties (zoals de FSMA) of de werkgeversfederatie Febelfin.”

Jean-Michel Cappoen: “Toen het nieuws kwam overwaaien, heerste een verschrikkelijke sfeer. Het was alsof een mierennest in alarmfase rood ging... Op enkele uren tijd werden zowat overal grote vergaderingen van raden van bestuur, van hoofdaandeelhouders, enz. georganiseerd. Alle partijen trachtten de schade zoveel mogelijk te beperken. Wisten we veel dat het hele schip op zinken stond...”

 

Door die aardschok kwamen de tekortkomingen van het systeem wel naar boven.

J.M.C.: “Systeemmaatregelen bestonden toen nog niet, de banken reguleerden zichzelf. En de ratingbureaus oordeelden zowat soeverein over hun gezondheid. Dat bleek een kapitale vergissing. Door de crisis moesten dringend de nodige maatregelen worden getroffen. De banken werden verplicht hun beleid van onder tot boven te herzien, te investeren in hun eigen vermogen, liquide middelen te vinden via besparingsmaatregelen, enz. en dat leidde tot een tweede aardschok, nu voor de werknemers.”

P.D.: “Na 2008 zagen we de tewerkstelling in de banksector er alsmaar verder op achteruitgaan. Zowat overal werd drastisch gesnoeid in de personeelskosten. De toestand werd nooit meer dezelfde, niet voor het personeel maar ook niet voor de klanten.”

 

Kunnen we stellen dat de impact van 2008 nog altijd voelbaar is?

P.D. & J.M.C.: “Ja, we betalen er nog steeds de prijs voor. In de sector raakt de bladzijde nooit omgedraaid, er is voortdurend tumult. Het personeel van de Financiën heeft zwaar onder de crisis geleden en werd zwaar op de proef gesteld. Naast de besparingsmaatregelen kreeg het personeel van de banken ook lange tijd de zwartepiet toegespeeld. Ze kregen een etiket opgekleefd hoewel ze geenszins verantwoordelijk waren voor de tragedie die zich afspeelde en waarvan zij de zwaarste gevolgen droegen. We zijn ons ervan bewust dat het risico bestaat dat er ooit nog eens een financiële crisis losbreekt, met alle economische en sociale gevolgen van dien…”

 

Share/Bookmark