Welke richting voor Carrefour?
Op 23 februari van dit jaar barstte het zwaarste sociale conflict van de BBTK in jaren los. Carrefour kondigde botweg en eenzijdig aan om 21 winkels te sluiten en er 27 te verkopen. Een klap in het gezicht van het personeel, dat een aantal jaren voordien, in 2007, nog maar net een herstructurering te verteren had gekregen.
Was het een donderslag bij heldere hemel? Eind 2007 beloofde de directie om eindelijk werk te maken van een duidelijk en helder commercieel beleid. De BBTK was bereid om daar constructief aan mee te werken. De BBTK stelde al gauw vast dat het een holle belofte was…
In het voorjaar van 2008 lanceerde de BBTK dan ook een campagne in het bedrijf onder de werknemers, met als centrale vraag: ‘Welke richting voor Carrefour?’. Daarbij konden de werknemers ons laten weten wat er volgens hen misliep op de werkvloer. De resultaten bevestigden jammer genoeg de indruk dat het schip Carrefour niet van koers veranderd was. Toen al eisten we van de directie om eindelijk werk te maken van een coherente commerciële visie en om de eigen problemen aan te pakken (zoals het ongelukkige aankoop- en stockbeleid). Ook de erbarmelijke staat van sommige winkels werd aangeklaagd. We kregen geen gehoor. De groep Carrefour bleef wel degelijk winst maken, maar moest jaar na jaar marktaandeel afstaan aan de concurrentie. Vanuit Parijs kwam de boodschap dat de winst omhoog moest: de aandeelhouders wilden meer.
De herstructurering van 2010 is dus eigenlijk het resultaat van wat de BBTK al langer vermoedde: dat het opnieuw het personeel zou zijn dat de fouten van de directie cash zou moeten betalen. Op 23 februari viel het verdict: 48 winkels minder. Meer dan 3000 rechtstreeks getroffen werknemers. En inleveringen voor alle werknemers. Het was wraakroepend dat daarbij een aantal principieel onaanvaardbare zaken naar voor werden geschoven: het veranderen van paritair comité van zowel de winkels als de administratieve zetel, het bevriezen van de index, het beknibbelen op de eindejaars- en vakantiepremies...
De BBTK heeft samen met het personeel dan ook stevig actie gevoerd tegen dit plan. Op 27 februari en 30 april werd er in alle geïntegreerde winkels gestaakt. Spontane stakingen van het personeel hielden ook ondertussen de druk op de directie hoog. Uiteindelijk kwam er een akkoord uit de bus dat door onze achterban is aanvaard en ondertussen ook getekend is. De volledige inhoud van het akkoord vind je terug in onze Expresso, die vanaf begin juli aan het personeel zal worden uitgedeeld.
Het uiteindelijk gevonden sociaal akkoord heeft zijn verdienste: er werd niet geraakt aan de index, of geschoven tussen paritaire comités. 12 winkels werden uiteindelijk niet verkocht of gesloten. Het brugpensioen werd op een sociale manier ingezet, onder meer om het werk van jongere collega’s te kunnen redden. Er werden grondige afspraken gemaakt voor de werknemers uit de winkels die naar de groep Mestdagh overgaan (of net wensen te vertrekken). Voor zij die aan de slag blijven bij een geïntegreerde Carrefour of bij Mestdagh is er een tewerkstellingsgarantie van zes jaar. Een perspectief op zekerheid dus. Lang geleden dat de werknemers van Carrefour daarvan konden genieten. Dat was enkel mogelijk dankzij de strijdlust die iedereen in dit conflict heeft getoond!
Maar we zien dit niet als een overwinning. Elke herstructurering is in feite een mislukking. Een aantal verworvenheden werden opgezegd. De directie zegt dat nu de weg is vrijgemaakt voor een gezonde Carrefourgroep in België. Dat hadden we in 2007 ook al eens gehoord. De BBTK hoopt dat het waar is, maar blijft waakzaam.