BBTK > Nieuws > De BBTK pleit op congres van ABVV Federaal voor verandering en voor solidariteit!

12-6-2018 14:17 Afdrukken

De BBTK pleit op congres van ABVV Federaal voor verandering en voor solidariteit!

Heel wat militanten en vertegenwoordigers van de BBTK waren aanwezig op het Federaal Congres van het ABVV dat van 30 mei tot 1 juni op de Heizel plaatsvond. De 1200 deelnemers maakten er de syndicale balans op van de afgelopen 4 jaar, te beginnen met een analyse van de huidige politieke en sociale context, waarna ideeën werden getoetst, krachtlijnen voor de toekomst werden uitgetekend en gewezen werd op de vele uitdagingen en dreigingen die op ons afkomen. Ook onze voorzitter Erwin De Deyn en onze ondervoorzitter Myriam Delmée betraden de tribune in naam van de BBTK Federaal en richtten zich tot de zaal met een sterke, realistische en toekomstgerichte boodschap.

Onze voorzitter riep op om niet fatalistisch te zijn en onze tegenmacht te blijven ontwikkelen. “We hebben ons de afgelopen jaren hevig verzet tegen het beleid van de rechtse regering en hun besparingspolitiek. We hebben actiegevoerd tegen de pensioenhervorming, de afbouw van het brugpensioen, de indexsprong, de afbraak van onze sociale zekerheid, onrechtvaardige fiscaliteit, de toenemende flexibiliteit … Ook nu moeten we ons permanent blijven verzetten tegen de sociale afbraak, en dat zal zich in de komende weken en maanden vertalen in verdere acties tegen de pensioenhervorming van deze rechtse federale regering. Het is essentieel dat we daarbij onze syndicale rechten beschermen en zelfs versterken. Onze rol in het sociaal overleg is daarbij erg belangrijk. Het is dankzij dit model dat de ongelijkheid in België nog binnen de perken blijft. Dat moeten we bewaren en uitbouwen. Daartoe zijn krachtverhoudingen en het gebruik ervan in functie van duidelijke objectieven nodig. Verder is ook een versterking van het interprofessioneel overleg essentieel om alle werknemers te vertegenwoordigen. Waaronder de vele werknemers in ons land die in KMO’s werken, en die vandaag nog niet de luxe van sociaal overleg hebben.”. 

Deze oproep werd beantwoord via een aanpassing in de resoluties: het ABVV zal komende maanden werk maken van een actieplan om onze syndicale vertegenwoordiging in de KMO’s te realiseren. Ten slotte sprak Erwin De Deyn over de uitdagingen waar we vandaag voor staan:

“De digitalisering heeft niet alleen een grote impact op ons dagelijks leven, ook de werkwereld verandert grondig. Het ABVV ontsnapt niet aan deze veranderingen. Binnen onze organisatie moeten we op zoek gaan naar aangepaste beheermechanismen met bijzondere aandacht voor de communicatie.”

“De hervorming van de paritaire comités, de sociale verkiezingen en de kwestie van de kiescolleges, de verdere harmonisering van de statuten … verplichten ons werk te maken van het principe van 1 centrale per sector. Het recent afgesloten akkoord tussen de BBTK en de Algemene Centrale is daarbij een richting aangevende stap. Eén centrale per sector dat wil zeggen: één stem voor alle werknemers, ongeacht hun statuut. Dit zal bijdragen aan een efficiënter sociaal overleg, een grotere eenheid en een sterkere tegenmacht.”.

Een duidelijke visie voor een betere toekomst voor iedereen!

Enkele weken geleden brak bij Lidl een groot conflict uit. Na 8 gespannen stakingsdagen haalde het personeel uiteindelijk zijn gelijk. Myriam Delmée stond tijdens die moeilijke momenten aan de zijde van de werknemers. In haar toespraak had ze niets dan lof voor de bewonderenswaardige strijd die zij hebben gevoerd, voor hun solidariteit en doorzettingsvermogen:

« Wat de werknemers van Lidl hebben meegemaakt en aangeklaagd, is een schoolvoorbeeld van het bedrijfsmodel dat deze regering wil invoeren: werknemers die maximaal aanpasbaar en inzetbaar zijn en daardoor in de grootst mogelijke onzekerheid verkeren… Door het regeringsbeleid van de laatste jaren zijn de zwaksten er alleen maar armer op geworden, werd de sociale zekerheid ontmanteld en gingen de arbeidsvoorwaarden erop achteruit. Zo laf! De lange lijst van ingevoerde maatregelen bewijst dit maar al te zeer: annualisering van de arbeidstijd, versoepeling van de regels voor deeltijds werk, uitbreiding van studentenjobs, invoering van substatuten zoals ‘flexi-jobs’ en zogenaamd ‘verenigingswerk’, verhoging van de flexibiliteit, jacht op werklozen en op langdurig zieken, optrekking van de pensioenleeftijd… Als het zo verder gaat en als al die antisociale maatregelen steeds maar gebanaliseerd worden, vraag ik me af in welke samenleving de jongeren morgen moeten opgroeien. Willen we een samenleving waar studenten moeten werken om hun eigen studies te kunnen betalen, waar ouders verschillende jobs moeten aannemen om te kunnen (over)leven, waar gezondheidszorg soms wordt uitgesteld wegens te duur, waar zieken en werklozen als luiaards worden afgeschilderd? ».

De ondervoorzitter van de BBTK wil daar niet van weten: « Werknemer of werkzoekend, man of vrouw, jong of oud, arbeidsongeschikt of in goede gezondheid, iedereen heeft het recht op waardigheid. Een ander beleid is mogelijk: we moeten blijven strijden voor kwaliteitsvolle jobs, voor een sterke sociale zekerheid die de zwaksten beschermt en voor een evenwichtigere fiscaliteit. Wij hebben alternatieven in die zin die realiseerbaar zijn. Tijd voor verandering, tijd voor respect voor werknemers en burgers, tijd voor een samenleving waar mens en solidariteit centraal staan. »

Ook de twee federale secretarissen van de BBTK die verantwoordelijk zijn voor de Social Profit trokken op de tribune aan de alarmbel over de toestand van hun sector en over de gevolgen van het huidige beleid voor werknemers en burgers.

Zo zei Jan-Piet Bauwens: “Op dit congres is er de nodige aandacht voor de Social Profit. Dat is nodig, want de Social Profit is een belangrijke sector. Een sector onderhevig aan grote verschuivingen en bedreigingen. Zo gingen er met de zesde staatshervorming bijna 100.000 werknemers van het federale niveau naar het niveau van de regio’s, met name in de ouderenzorg. Toch zijn we er recent nog in geslaagd om een federaal akkoord af te sluiten voor meer dan 200.000 werknemers. Maar ondanks de vooruitgang die we maken, moeten we ook opletten. Onze sector wordt bedreigd door de besparingen van deze regering, denk maar aan het toelaten van bijklussers in de zorg, en de commercialisering.”

Dat bevestigt ook Nathalie Lionnet ons: « De door de regering opgelegde economische beperkingen hebben een impact op de kwaliteit van de geboden zorg en dienstverlening. Als je exact 7 minuten krijgt om een patiënt te wassen, dan is dat gewoonweg onhaalbaar… De werknemers hebben het lastig: hun belangrijkste taak is om ten dienste te staan van de mensen en hen te helpen, maar nu moeten ze dat doen in onaanvaardbare omstandigheden die botsen met de basiswaarden waar zij voor staan. De Social Profit kreeg het de laatste tijd erg zwaar te verduren maar is nochtans de hoeksteen van onze maatschappij. Iedereen krijgt ermee te maken. De werknemers van de sector staan ons iedere dag bij, nog vóór de geboorte – wanneer we nog in de baarmoeder zitten – tot we onze laatste adem uitblazen… We moeten nú het tij keren. De sector moet te allen prijze voor verder onheil behoed worden als we een samenleving willen met meer menselijkheid en meer rechtvaardigheid. »

Ten slotte nam ook algemeen secretaris verantwoordelijk voor de financiele sector, Jean-Michel Cappoen, het woord. Hij presenteerde de actualiteitsmotie betreffende het behoud van de participatie van de Staat in Belfius. Uit de stemming bleek duidelijk dat, voor het ABVV, Belfius in handen van de staat moet blijven.

Jean-Michel Cappoen: “Belfius moet zijn Belgische verankering behouden en ten dienste van de bevolking en de lokale overheden blijven. Het is in ieders belang dat de bank in goede financiële gezondheid blijft. Belfius beschikt over een unieke ervaring in samenwerking met de overheden, en dit dreigt verloren te gaan indien er sprake is van een beursgang. Het economische model van de bank heeft zijn maatschappelijk nut al bewezen. Burgers kunnen in hun directe omgeving investeren, wat de band tussen bevolking en lokale overheid versterkt. Dit model garandeert bovendien een correcte prijs voor de klant. Vandaag worden de dividenden van Belfius (300 miljoen in 2017) in de Staatskas gestort en niet aan beursaandeelhouders. Een beursgang zou bovendien ook eventuele besparingen ten nadele van het personeel en de klanten kunnen betekenen. Laten we niet vergeten dat dit in het verleden 1 van de oorzaken van de ondergang van Dexia was: de druk om winst te maken voor de aandeelhouders leidde tot het nemen van ondoordachte risico’s. Wij eisen daarom het behoud van het volledige aandeelhouderschap van Belfius binnen de Belgische Staat!”. 

Share/Bookmark