Need more hands? Ook op zondag?

Onze jaarlijkse actie in de Callcenters ligt achter de rug. Dit jaar was de slogan “Need more hands?” (vertaling: Meer handen nodig?). De boodschap was duidelijk: de werknemers uit de Callcenters zouden soms beter beschikken over vier paar handen in plaats van eentje… Want de eisen die door de werkgever worden gesteld zijn niet min.

Flexibiliteit, moeilijke uren, werken op zondag… Over het hele land voerde de BBTK actie om het personeel te tonen dat ze op ons kunnen rekenen: in Brussel, Luik, Charleroi, Oostende, Antwerpen, Gent, Hasselt, Mechelen, Bergen…

In Antwerpen, bij SNT (lees ook de getuigenis van een SNT-afgevaardigde), viel de actiemaand samen met een sociaal conflict. Het is een typisch voorbeeld van hoe er met het personeel wordt omgegaan in de sector. Patricia Van Goel, gewestelijk BBTK-secretaris uit Antwerpen, legt uit:

“De arbeidsomstandigheden bij SNT zijn sowieso al erg genoeg. De helft van de werknemers zijn uitzendkrachten en heel wat bedienden zijn echt afhankelijk van de job om het hoofd financieel boven water te kunnen houden. Daardoor is de directie erin geslaagd om een kleine minderheid van het personeel aan zich te binden. Zij aanvaarden alles: zondagwerk zonder enige toeslag, werkdagen van tien uur, werkweken van twaalf dagen…”

Dat gaat dan over korte dagen, vermoed ik?

“Vergeet het! Dat zijn dagen van minstens 8 uur!”

Er zijn nu sociale problemen bij SNT. Wat was precies de aanleiding?

“Een harde kern werknemers werkt meer dan 15 zondagen per jaar, wat in het bedrijf het maximum is. We hebben als vakbond een voorstel gedaan om dit aantal uit te breiden, maar alleen als er een gepaste vergoeding tegenover staat. Volgens de werkgever was dit zogenaamd cruciaal ‘voor de toekomst van het bedrijf’. Plots bleek de werkgever ook de zesdagenweek te willen invoeren. Ook cruciaal waarschijnlijk. Laat het duidelijk zijn: als syndicalisten zullen wij onder een dergelijk akkoord geen handtekening zetten.”

Wat nu?

“We blijven ervoor gaan. De werkomstandigheden zoals die in sommige callcenters bestaan bewijzen dat de vakbondstrijd nooit gestreden is. In elk geval, in het kader van de voorbije actiemaand, mijn hoedje af voor de BBTK-militanten. Het vergt moed om in zo’n bedrijven op te komen voor de rechten van je collega’s.”

Foto: van links naar rechts: Jacqueline Vanderveken, Michael Van Coillie, Crist’l Chovau, Ria Obijn en Jan Schotel