Ook de komende herfst zal weer heet zijn!

Tijdens de zomermaanden past het om even terug te blikken. Het jaar 2007-2008 blijft ons bij als een periode waarin de regering lange tijd afwezig bleef, waarin het miljardencadeau aan de bedrijven in de vorm van de notionele intrestaftrek intact bleef en waarin de topmanagers de – zelf bedongen – substantiële groei van hun inkomens bleven incasseren.

Een jaar van actie
Maar er valt niet alleen te klagen! Voor de BBTK betekende 2007-2008 ook een jaar van reële vooruitgang bij de sociale verkiezingen. Samen met het ABVV hebben we ook stevig campagne gevoerd voor meer koopkracht. We moeten vandaag wel vaststellen dat er op dat vlak vanwege de regering slechts te horen is dat “de begeleiders wachten”. In die kringen is er nog altijd meer belangstelling voor communautaire geschillen dan voor de dagelijkse beslommeringen van de werknemers, die intussen steeds vroeger in de maand tegen een lege portemonnee aankijken.

Inderdaad, als we op 30 juni (foto hierboven) op straat gekomen zijn om concrete maatregelen te eisen tegen de stijgende levensduurte, doen we dat al sinds september 2007 – met tienduizenden. Herinner je de grote nationale manifestatie van december en de acties in juni waarbij in alle regio’s van het land 100.000 mensen aan hetzelfde zeel hebben getrokken. We hebben toen overal het behoud en de versteviging van de federale solidariteit geëist, een verhoging van de bruto lonen, welvaartvaste sociale uitkeringen, een BTW-verlaging voor de energieproducten van 21 naar 6 % op kosten van de petroleumsector, terugbetaling van het woon-werkverkeer met prioriteit voor het openbaar vervoer en – niet in de minste plaats – rechtvaardige belastingen.

Hun prioriteiten zijn niet de onze
Iedereen heeft het vandaag over 15 juli. Er wordt tegen die datum een grote staatshervorming aangekondigd. Bevoegdheidsdomeinen en financieringsmechanismen zullen herschikt worden. Het is bekend dat heel wat partijen voorstander zijn van een maximale regionalisering van bevoegdheden, op de eerste plaats alles wat te maken heeft met werk en werkgelegenheid. Ook het federale karakter van de sociale zekerheid zou op de helling kunnen komen, zij het dat de bouwstenen hiervan aanvankelijk maar in een klein hoekje worden losgewrikt. Maar wij zullen ons blijven verzetten tegen elke poging om de solidariteit tussen werknemers onderuit te halen.

Sommigen hopen er op dat die staatshervorming gepaard gaat met een belastinghervorming. Wat dit betreft houdt de BBTK onwrikbaar vast aan het principe dat de levensvatbaarheid van de sociale zekerheid gewaarborgd moet blijven. Aan het brutogedeelte van de lonen mag niet geraakt worden. Het zou ook sociaal onrechtvaardig zijn om de belastingen te verlagen van wie het meest begoed is. Met zo’n ingreep zou de huidige meerderheid haar ultraliberale aard blootleggen.

Arrogante werkgevers
De koopkracht daalt en de inflatie scheert hoge toppen. In juni werd een record gebroken: 5,8 % op jaarbasis als hoogste inflatiecijfer sinds… 1984. Daardoor komt een alsmaar groter deel van de bevolking onder de armoedegrens terecht. Dat is namelijk het lot van 1,5 miljoen Belgen, onder wie ook steeds meer werknemers. Nochtans beschouwt Pieter Timmermans, directeur-generaal van het VBO, het aantal personen dat in moeilijkheden geraakt als “een kleine minderheid” en houdt hij vol (in de kranten op 26 juni) dat “de koopkracht erop vooruitgegaan is”. Samen met andere krachten pleit de patroon der patroons nu voor het opheffen van de automatische loonindexering. Hij vraagt zelfs loonmatiging en een alsmaar verdere flexibiliteit van de werknemers terwijl hij voor de bedrijven lastenverlagingen blijft opeisen. Uiteraard rept hij met geen woord over de gelukkigen die zich van de crisis niets hoeven aan te trekken: volgens het rapport van de zakenbanken Merill Lynch en Capgemini telt België momenteel 72.000 dollarmiljonairs. Van een “kleine minderheid” gesproken…

Afspraak
In die context kunnen we zonder veel aarzelen stellen dat na de vakantiemaanden de herfst zich bijzonder heet zal aandienen. Tegen eind oktober starten de interprofessionele onderhandelingen waar onder meer de toekomstige loonmarges vastgelegd zullen worden. We doen er best aan om onze rode jasjes, onze vlaggen en sloganbordjes bij de hand te houden. Wedden dat we ze nog nodig zullen hebben om vanaf september weer de straat op te gaan? We zullen met zijn allen klaar moeten staan om eendrachtig een tegenmacht te vormen. Maar eer het zover is, geniet van de zomer en van de gelegenheid om de batterijen nog eens lekker op te laden!