De eisenbundel van de SP:
op naar een sociaal akkoord!

Op 2 februari, op de militantenconcentratie in Brussel, hebben wij aangetoond dat de verzuchtingen van de werknemers van de Social-Profitsector alle taal-, politieke en geografische grenzen overschrijden. 300.000 betrokken werknemers, één enkele stem. Deze “mensen die de mensen verzorgen” eisen een aanpassing van hun arbeidsvoorwaarden en van hun loon. Deze eis is duidelijk opgenomen in al onze eisenbundels. Ook al bestaan er kleine nuances tussen de eisenbundels op federaal, gewest- en gemeenschapsvlak, toch zijn de basisprincipes ervan erg gelijklopend.
Twee kernwoorden op federaal niveau: koopkracht en werkgelegenheid
De functieclassificatie die totnogtoe werd gebruikt was verouderd. Er werd dan ook werk gemaakt van een ingrijpende modernisering die momenteel wordt afgerond. Via deze nieuwe beschrijving van de beroepen eisen wij een verbetering van de barema’s voor iedereen, een opwaardering aan het begin van de loopbaan, een constante groei van het loon en de erkenning van de anciënniteit. Daarnaast willen wij ook nog de invoering van een dertiende maand en een pensioenbedrag dat meer zekerheid biedt.
Iedereen weet dat de beroepen in de gezondheidszorg vaak zwaar zijn en dat de werkomstandigheden er lastig zijn. Om dit te verhelpen is er nood aan meer middelen, meer banen op het terrein, meer normen en meer stabiliteit in de statuten en de contracten. De tweede belangrijke krachtlijn van deze eisen blijft dus de werkgelegenheid.
De werkdruk en de opgelegde flexibiliteit maken het moeilijk om gezins- en beroepsleven te combineren. Loopbaanvermindering, verbetering van de verlofregels en tijdskrediet maken deel uit van onze eisen. De opleiding en de begeleiding van de werknemers zijn doorslaggevende elementen in de evolutie van de loopbaan en moeten dus ook prioriteiten vormen voor morgen.
Enerzijds hebben de verregaande vergrijzing van de bevolking en de nood van de ouders om te kunnen beschikken over opvangstructuren voor hun kinderen onontbeerlijke maatschappelijke behoeften blootgelegd. Anderzijds stellen we een groeiende belangstelling van bepaalde investeerders vast voor deze maatschappelijke structuren. Voor ons is het duidelijk dat de overheidsmiddelen (zeker daar er zo weinig zijn) uitsluitend aan dit maatschappelijk doel moeten worden besteed. Ook moet elke vorm van commercialisering op dit vlak worden weggewerkt. Het is aan de politici om elke dubbelzinningheid op dit vlak op te heffen en wij roepen hen dan ook op om dit te doen!