Sociale vooruitgang !

(deel 2)

• Contracten van bepaalde duur kunnen in België veel gemakkelijker gebruikt worden dan in heel wat andere Europese landen.

• Bij onterecht ontslag bestaat in heel wat Europese landen de reïntegratieplicht, waarbij de werkgever de werknemer opnieuw in dienst moet nemen. In België is dat alleen het geval voor beschermde werknemers (en dan nog alleen maar op papier).

• Voor de criteria van toepassing bij collectief ontslag behoort België tot de Europese middenmoot. Wij kunnen ten andere alleen syndicaal een sociaal plan afdwingen, er is geen wettelijke verplichting hiertoe zoals in vele andere Europese landen.

• De verschillen tussen de statuten voor arbeiders en bedienden zijn nog in heel wat Europese landen wettelijk geregeld.  In andere wordt dit bepaald in de collectieve arbeidsovereenkomsten.

Men verwijst tenslotte nogal gemakkelijk naar 2 Europese landen waar de laatste jaren het onderscheid tussen beide statuten weggewerkt zou zijn.

In Luxemburg is dit inderdaad het geval. Het eenheidsstatuut dat sinds begin 2009 van toepassing is, schakelt iedereen gelijk op het niveau van het vroegere bediendestatuut…

In Oostenrijk is dat helemaal niet het geval. Daar kan nu een gedeelte van de opzegging (zowel voor arbeiders als bedienden) via een spaarsysteem omgezet worden in een extra-legaal pensioen. Voor de rest blijven de onderscheiden statuten bestaan.

Wij blijven erbij dat een eenheidsstatuut geen goeie zaak is voor de bedienden van dit land. De bedienden zullen er alleen maar op achteruitgaan. Wij blijven ons ook inschrijven in de ABVV-strategie: harmonisering naar boven met in eerste instantie het optrekken van de opzeggingstermijnen van de arbeiders naar 3 maanden per 5 jaar anciënniteit. Hetgeen niet betekent dat over het geheel van de andere onderdelen van de statuten geen globaal kader kan worden gemaakt. Een gefaseerde wegwerking van de verschillen, ja, maar met sociale vooruitgang voor iedereen!