Sociale vooruitgang!
België is in een Europese context altijd het land geweest dat beschouwd kan worden als een voorloper van sociale vooruitgang. Velen benijden ons dat. En daarom willen de werkgevers afbreuk doen aan onze verworvenheden.
De herhaalde aanvallen op ons indexsysteem zijn hiervan een voorbeeld, net zoals het in vraag stellen van ons systeem van baremieke verhogingen. Om het dan nog niet te hebben over de arbeidsorganisatie en onze collectieve omkadering ervan. Rechtse krachten dromen van een veramerikanisering van ons sociaal systeem waarbij collectieve arbeids- en loonvoorwaarden vervangen worden door individuele. Elkeen voor zich waarbij de sterkste het natuurlijk haalt. Iedereen kan raden wie dat dan wel zal zijn. En ook wie daarvan de dupe wordt.
Ook wat betreft het dossier arbeiders-/bediendestatuut wordt nog al eens gemakkelijk verwezen naar Europa om aan het bediendestatuut te knabbelen. Het beeld alsof er alleen in België nog onderscheiden statuten voor arbeiders en bedienden bestaan moet echter sterk genuanceerd worden. Dat vooroordeel moet de wereld uit! Er zijn meer Europese landen waar er verschillen tusssen de statuten zijn dan landen die maar één statuut kennen.
Een door ons uitgevoerde vergelijkende studie over het ontslagrecht in Europa maakt het volgende duidelijk:
- Ontslagkosten voor bedienden kunnen in België in theorie hoog lijken maar in de praktijk… Meer dan 3/4 van alle ontslagen bedienden hebben een opzeggingstermijn van maximum 6 maanden. Gezien de alsmaar precairdere contracten en de grotere mobiliteit van bedienden valt sterk te vrezen dat dit gemiddelde mettertijd niet zal stijgen.
- Dat de arbeiders in België te lage opzeggingstermijnen kennen in vergelijking met hun collega’ s in andere Europese landen is ook duidelijk; daarom onze vraag voor een harmonisering naar boven toe.
- Ontslaan kan in België heel soepel in vergelijking met vele andere Europese landen.
- De proefperiode voor bedienden is in België veel langer dan in andere Europese landen.