Strijd van de vrouwen in India

Het opkomen voor de rechten van de vrouw is voor het ABVV van vanzelfsprekend. Zelfs als die vrouwen op meer dan 7000 km van onze grenzen leven en werken, in India. Federaal secretaris van de BBTK Pia Desmet trok naar Bangalore om er een bijeenkomst bij te wonen die precies die rechten wou versterken.

Het Women Institute of Management and Entrepreneurship (WIME), het Women’s Institute of Information, Technology and Services (WITS) en The Indian Business Academy (IBA) organiseerden er een vrouwenconferentie.

De BBTK ondersteunt het WITS vanuit België en we gingen dan ook met plezier in op de uitnodiging om onze ervaring op het vlak van vrouwenrechten te delen met onze Indische collega-vrouwen. Pia Desmet, Mariet Vanderstukken (secretaris te Charleroi) en Patricia Van Goel (secretaris te Antwerpen) stelden er vast dat zelfs op 12 uur vliegen er niet veel verschil is tussen de dagelijkse strijd van de Indische en de Belgische vrouwen op de arbeidsmarkt.

Op deze dag hebben we vurige vrouwen ontmoet. Zoals Anjali Bedekar, een syndicaal actieve vrouw en bediende bij de State Bank of India (200.000 werknemers), die zich de rechten van de vrouwen op de werkvloer erg aantrekt. Ze haalde enkele cijfers aan die duidelijk maakten dat er binnen haar enorm bedrijf sprake is van een duidelijk glazen plafond. Bij de laagste klasse bedienden zijn de vrouwen goed vertegenwoordigd: de helft van deze 130.000 werknemers zijn vrouw. Een blik op de samenstelling van het kaderpersoneel tekent een volledig ander beeld: slechts één op vijf is vrouwelijk. Ook een blik op het loonbriefje vertelt hetzelfde verhaal: ongelijkheid troef.

Deze vrouwen behoren trouwens nog tot de gelukkigen. Voor de opvang van hun kinderen kunnen ze rekenen op arbeidskrachten die uit de echte onderlaag van de Indiase samenleving komen. Ook zij zijn meestal vrouwelijk en werken tegen erbarmelijke arbeids- en loonsvoorwaarden.

Als Westerse vrouwen is de Indiase klassenmaatschappij moeilijk te vatten. Je hebt de ongelijkheid tussen mannen en vrouwen, die voor onze delegatie heel confronterend was. Daarin was de conferentie heel leerrijk. Maar als socialisten stelden we ons nog een andere vraag: wat met de gelijkheid tussen de vrouwen zelf, ongeacht de klasse waar ze in geboren zijn?