Vrijheid blijheid in mei?
Zullen we in mei echt kunnen doen wat we willen? Vanuit het oogpunt van de pandemie is dit niet helemaal waar ... De duimschroeven worden stilaan wat losser gedraaid nu de vaccinatiecampagne op kruissnelheid komt. De eerste heropeningen en herwonnen vrijheden zijn een feit. We krijgen nog niet al wat ons hartje begeert, maar vooruitzichten op een bijna “normaal” leven komen stilaan in zicht.
En op sociaal vlak? Wij hebben net een verschrikkelijk jaar achter de rug waarin de werknemers, dwars door alles heen, de drijvende kracht achter de economie waren en het land vooruit stuwden. Onder druk van de regering werd er enkele weken geleden eindelijk een akkoord gesloten over de verdeling van de welvaartsenveloppe. De meest kwetsbare sociale uitkeringsgerechtigden werden toen al meer dan zes maanden gegijzeld door de werkgevers. Eén zwaluw in de nog donkere hemel van de aanhoudende winter.
Het Interprofessioneel Akkoord (IPA) zou de opklaring moeten zijn. De lente waarin alles weer tot bloei komt, waarin het lot van de werknemers eindelijk verbeterd kan worden. Wij vroegen voornamelijk drie zaken: de vrije onderhandeling van de lonen (op sectorniveau), betere eindeloopbaanregelingen, en de verbetering van het interprofessioneel minimumloon.
Intussen was het begin mei weer hommeles! De werkgevers stelden zich steeds dogmatischer op, met als gevolg dat de IPA-onderhandelingen volkomen vastliepen.
Tijdens de crisis zijn jullie er als werknemers volop voor gegaan. De werkgevers daarentegen konden het overheidsgeld opstrijken. Nu komt de regering (zoals de wet van ‘96 voorziet) tussen via een bemiddelingsproject: een tekst die ruimschoots onvoldoende is, en waarop de twee grote vakbonden scherpe kritiek leverden. Al jullie inspanningen en kwetsbare situaties in één klap vergeten!
Bij het schrijven van dit artikel (11 mei), zijn nog tal van vragen onbeantwoord. Een Federaal Comité van het ABVV zal zich binnenkort uitspreken over het gevolg dat aan deze tekst moet worden gegeven en over hoe wij zullen reageren. Intussen zullen er nog vergaderingen met de werkgevers plaatsvinden.
Uiteraard hebben wij geen glazen bol. Onze verwachtingen zijn niet zekerder dan de weersvoorspellingen aangezien wij niet als enigen aan het roer staan. Wat zal er gebeuren in de week van 17 mei? Wij kunnen jullie enkel aanraden om te luisteren naar jullie syndicaal afgevaardigden, het “breaking news” te volgen op onze site en onze nieuwsbrief in het oog te houden.
Eén ding is zeker: onze eisen zijn duidelijk. Jullie hebben daar recht op. Indien de IPA-onderhandelingen geen resultaat zouden opleveren, gaan we een instabiele periode in. Niet qua weersomstandigheden, maar wel op sociaal vlak. Sociale stortbuien in mei! Sociale vrede in de maalstroom van de acties? Vrijheid blijheid in mei? Voor de werkgevers zeker niet. Zonder IPA zouden er heel wat onweders kunnen losbarsten. Blijf gemobiliseerd en luister naar je afgevaardigden!
